ใน 1 สัปดาห์ มี 7 วันและทุกๆ วัน ฉันคิดถึงเธอเสมอยิ่งอยู่ห่างกันแบบนี้... ทุกวินาที ฉันยิ่งอยากเจอขนาดหลับไปแล้วยังละเมอ... นอนพร่ำเพ้อ คิดถึงเธอทั้งคืน
ได้แต่นับวันคอยถอยหลังโทรศัพท์ก็ไม่มีตังค์... เสียงเธอก็ไม่ได้ฟัง ต้องกล้ำกลืนทนฝืน ภาพเธอคอยเวียนวน... ฉันต้องอดทน ทุกคืน... ทุกคืนคราวหน้าคงต้องซื้อปืน... ให้เราได้ยืนเคียงข้าง gun และ gun
เวลาเรียน... ฉันมักมอง ไปข้างนอกหน้าต่างตอนนี้เธอคงเรียนอยู่ชั้นล่าง... ถึงตัวจะห่าง ก็ไม่ไหวหวั่นหรอกฉันว่าแต่... เธอกำลังเรียนวิชาอะไรอยู่หรอ... หวังว่าพ่อรูปหล่อ คงจะคิดถึงกันฉันนั่งมองดวงตะวัน... ตอนที่กำลังเรียนอยู่ชั้น....ชั้นรักเธอ
รู้บ้างไหม ว่าใครเค้าคิดถึงไม่แพ้ ไม่ชนะเฉลยว่าฉันคนนี้ไงล่ะ... ที่คิดถึงเธอเสมอได้แต่รอให้ถึงวันนั้น... วันที่ฉัน จะได้เจอเธอ พูดไปจะหาว่าฉันเว่อร์... ว่าฉันอยากเจอเธอ... แทบขาดใจ
กลับมาคราวนี้ ฉันมีเรื่องอยากจะถามถึงคำถามจะไม่ได้เรื่อง ไม่ได้ความ... แต่ก็อยากถาม นะ นะ นะ ได้ไหมว่าที่บ้านของเธอ... เธอมีแก้วน้ำกี่ใบก็... ไม่มีอะไร แบบว่า... ฉันจะได้เทใจให้หมดเลย
เธอกำลังคิดถึงใครอยู่... ฉันไม่รู้มีอย่างเดียวที่ฉันรู้...ใจฉันไม่อยู่ ลอยไปไหนต่อไหน เอ๊ะ!! นั่น ห่วงยางที่วางอยู่ตรงนั้นน่ะ ของใคร?ฉันไม่รู้หรอกว่าห่วงยางน่ะของใคร... รู้แต่ว่าห่วงใยน่ะ... "ของเธอ"